Κουράστηκα από τις δυσκολίες της ζωής (ζώντας με την αβάσταχτη γοητεία των αντιθέτων)…

Κουράστηκα από τις δυσκολίες της ζωής (ζώντας με την αβάσταχτη γοητεία των αντιθέτων)…

Εναλλακτικά σενάρια: 

  • Δουλειά, δουλειά, δουλειά! Ευθύνες, να γυρίσω στο σπίτι, να μαγειρέψω για τα παιδιά, να τρέξω στα εξωσχολικά τους προγράμματα, να συμμαζέψω. Κουράστηκα!
  • Έλεος! όλη μου η ζωή μια συνεχής προσπάθεια και πάλη, να εργάζομαι για να πληρώνω τους λογαριασμούς και να βοηθάω τους οικείους! Για μένα δεν υπάρχει κάποιος τελικά;
  • Δεν είναι ζωή αυτή…ανεργία και προβλήματα, κατάντησε μαρτύριο όλο αυτό. Δεν αντέχεται η κατάσταση, πλέον. Τι να κάνω; νιώθω αβοήθητος!
  • Μια ζωή μόνη μου. Ούτε ένας σύντροφος για εμένα; τίποτε πια; εγώ δεν αξίζω δηλαδή να έχω μια σχέση; πότε θα παντρευτώ;
  • Γάμος είναι τούτος; αναρωτιέμαι πώς αντέχω ακόμα μέσα σε αυτό που ζω. Δεν κάνω τίποτε περισσότερο από το να φροντίζω τους άλλους. Εγώ νιώθω κάπου παραπεταμένη, τελικά.

…και πολλά άλλα σενάρια…που τελικά, τι κοινό μοιάζουν να έχουν μεταξύ τους; 

Οι παραπάνω ισχυρισμοί δείχνουν να προέρχονται από ανθρώπους που αντιμετωπίζουν με απόλυτο τρόπο μια πραγματικότητα που βιώνουν. Άσπρο ή μαύρο. Γκρι ζώνη πουθενά στο τοπίο. Είναι σκέψεις που πιθανώς καθένας κάνει σε ανύποπτη στιγμή, άλλος με περισσότερη, άλλος με ηπιότερη ένταση. Είναι σκέψεις, όμως, από τις οποίες απουσιάζει μια απλή λογική: αυτή της αντίθεσης. 

Ας δούμε ένα – ένα τα σενάρια:

  • Κουράστηκα από τις ευθύνες (δουλειά, παιδιά, εργασίες σπιτιού) => Λογική της αντίθεσης: πώς θα ήταν στ’ αλήθεια η ζωή μου χωρίς δουλειά, άρα μέσα στην ανεργία; πώς θα τα έβγαζα πέρα; πώς θα ήταν η ζωή μου χωρίς τα παιδιά μου; μήπως κάτι πολύ σημαντικό θα έλειπε ουσιαστικά από τη ζωή μου;
  • Κουράστηκα να εργάζομαι για να πληρώνω λογαριασμούς και να υποστηρίζω οικείους => Λογική της αντίθεσης: μήπως να ξανασκεφτώ τη θέση μου στην υποθετική περίπτωση που θα ήμουν εγώ στη θέση όσων αυτή τη στιγμή ζουν με τη δική μου υποστήριξη, άρα είναι εξαρτώμενοι; μήπως να νιώσω καλύτερα στην ιδέα ότι είμαι γερός και έχω τη δύναμη να τα βγάζω πέρα όχι μόνο με τις δικές μου υποχρεώσεις, αλλά και στο μέτρο που βοηθώ άλλους ανθρώπους;
  • Ανεργία και προβλήματα, δεν αντέχω, νιώθω αβοήθητος => Λογική της αντίθεσης: η ανεργία είναι σαφώς μια εξαιρετικά δύστροπη συγκυρία για κάθε άνθρωπο. Ωστόσο, είναι γεγονός πως, όποιος στερείται αντικειμένου εργασίας, έχει ταυτόχρονα την πολυτέλεια του ελεύθερου χρόνου, τον οποίον χρόνο έχει την επιλογή να αξιοποιήσει δημιουργώντας – εφευρίσκοντας νέους τρόπους διαχείρισης της ζωής του. Μήπως η φάση της ανεργίας τελικά θα μπορούσε να είναι για εμένα η αφορμή για να εξετάσω από την αρχή τους επαγγελματικούς μου ορίζοντες, αλλά και πιθανούς δρόμους επιλογών που μέχρι σήμερα δεν είχα σκεφτεί; μήπως έχω την επιλογή, αντί να χάνω χρόνο μεμψιμοιρώντας, να θέσω το πνεύμα μου σε λειτουργία και να αφοσιωθώ στο να εντοπίσω νέες ιδέες για δράση; εξ’ άλλου, αν τώρα εργαζόμουν ήδη, δεν θα είχα την ευκαιρία – τον ελεύθερο χρόνο να εξετάσω με την άνεσή μου μια προοπτική που ίσως να με κάνει και πιο χαρούμενο μακροπρόθεσμα.
  • Δεν έχω σχέση, αγχώνομαι, πότε θα παντρευτώ; => Λογική της αντίθεσης: η μοναξιά σίγουρα δεν είναι ευχάριστη για το μέσο άνθρωπο. Η αναζήτηση συντρόφου αποτελεί φυσιολογική, ανθρώπινη ανάγκη και αναφαίρετο δικαίωμα, γιατί είναι πραγματικά όμορφο – για τους περισσότερους- να αισθάνονται πως μπορούν να μοιραστούν. Ωστόσο, η φάση κατά την οποία βρισκόμαστε χωρίς σύντροφο στη ζωή θα μπορούσε ν’ αποδειχθεί και ιδιαιτέρως εποικοδομητική. Το ότι κάποιος δεν έχει σχέση, σημαίνει αυτομάτως πως έχει ουσιαστικά την πολυτέλεια να επικεντρώνεται απολύτως στον εαυτό του, στις προσωπικές του φιλοδοξίες, στα όνειρά του και στην προσπάθεια να γίνει καλύτερος. Άρα μήπως το χρονικό διάστημα της μοναχικότητας θα ήταν η εξαιρετική ευκαιρία κάποιου ατόμου να αφοσιωθεί στην αυτοβελτίωση σε κάποιον τομέα που θα επιθυμούσε; ο καιρός κυλάει και οι ευκαιρίες γνωριμιών πολλάκις αποδεικνύονται θέμα σωστού timing. Πόσο ωραίο θα ήταν η «στιγμή» όπου θα γνωρίσουμε το έτερον ήμισυ να είναι η «καλύτερή μας στιγμή», εκείνη δηλαδή κατά την οποία έχουμε αγγίξει το μέγιστο δυνατό βαθμό αυτοβελτίωσης γιατί απλά φροντίσαμε ν’ αξιοποιήσουμε το χρόνο της μοναξιάς;
  • Γάμος είναι αυτός; τελικά εγώ είμαι παραπεταμένη και συνέχεια φροντίζω για τους άλλους; => Λογική της αντίθεσης: πώς θα ήταν η ζωή μου χωρίς αυτό το γάμο; όταν επέλεξα αυτό το σύντροφο κι αποφάσισα να παντρευτώ, είχα υπόψη μου στ’ αλήθεια ότι ο γάμος είναι αυτοδέσμευση και ενέχει – εκτός από ωραίες στιγμές- κι ένα πακέτο ευθυνών; έχω τώρα υπόψη μου στ’ αλήθεια πως, αν αφαιρέσω όλες αυτές τις ευθύνες από τον εαυτό μου, πιθανώς θα πρέπει ν’ αποδεχτώ πως θα χάσω κι οτιδήποτε άλλο ωραίο κυνηγούσα τη στιγμή που παντρεύτηκα;

Κάποιες σκέψεις προς προβληματισμό: 

Η ζωή είναι γεμάτη αντιθέσεις, γεμάτη έννοιες και καταστάσεις που αλληλοσυμπληρώνουν η μία το νόημα της άλλης. Απέναντι στη ζωή υπάρχει ο θάνατος,  απέναντι στη νεότητα υπάρχει το γήρας, αλλά απέναντι στην νεανική επιπολαιότητα υπάρχει η σοφία της εμπειρίας. Απέναντι από τη δουλειά υπάρχει η αεργία είτε η ανεργία. Απέναντι από τη συμβίωση και τη συμπόρευση υπάρχει η μοναξιά, αλλά η μοναξιά συνεπάγεται προσωπική αίσθηση ελευθερίας κι αυτοκαθορισμού, ενώ ένας γάμος συνεπάγεται ευθύνες κι αίσθηση συμμετοχής του «άλλου» στις αποφάσεις ή στις επιλογές μας. 

Τελικά, μάλλον είναι γεγονός πως η ζωή, αφού αποτελεί κομμάτι της φύσης, είναι κι αυτή γεμάτη εναλλαγές. Μήπως έχει αξία τούτο; αντί να στενοχωριόμαστε που είναι χειμώνας και κάνει κρύο, να αξιοποιούμε οτιδήποτε εποικοδομητικό μπορούμε να κάνουμε κατά την εποχή του χειμώνα και να προετοιμαζόμαστε για την άνοιξη και το καλοκαίρι. Αντί να φωνάζουμε πως υποφέρουμε με τη ζέστη του καλοκαιριού, να απολαμβάνουμε τον ήλιο και τις τυχόν στιγμές ανεμελιάς ώστε να προετοιμαστούμε γεμίζοντας τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που είναι μπροστά. Και τελικά, αντί να βρίσκουμε παντού προφάσεις για τη «δυστυχία» που βιώνουμε, να εστιάζουμε στο «κάτι» της στιγμής ή της φάσης, το οποίο αξίζει να χρησιμοποιηθεί για να γίνουμε καλύτεροι ως άνθρωποι καθιστώντας παράλληλα το παρόν και το μέλλον μας ποιοτικότερο και ουσιαστικότερο. 

Ζω κάτι- έχω κάτι, σημαίνει την ίδια στιγμή: δεν ζω ή δεν έχω κάτι άλλο. Κερδίζω κάτι, σημαίνει: χάνω κάτι άλλο.

Μπορώ πάντα να σκέφτομαι: «έχω πρόβλημα».

Ή μπορώ να επιλέξω να σκέφτομαι: «έχω μια φαινομενικά δυσάρεστη πρόκληση που τελικά ίσως αποδειχθεί αξιόλογη»… 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.