SyncInMind…δηλαδή;

SyncInMind…δηλαδή;

Καλώς ήλθατε στον καινούργιο μου ιστότοπο!

Sync in Mind, λοιπόν κι ας δούμε τι εννοώ.

Synchronicity in mind: η αρχή της Συγχρονικότητας κατά νου…

Synchronicity (ελληνιστί Συγχρονικότητα) είναι μια έννοια – αρχή («η αρχή της συγχρονικότητας«) του Ελβετού ιατρού – ψυχολόγου Karl Jung (1875-1961).

Ο Κ.Jung υποστήριξε στην εν λόγω αρχή πως υπάρχουν γεγονότα τα οποία λαμβάνουν χώρα ταυτοχρόνως και έχουν σχέση μεταξύ τους, ωστόσο δεν συνδέονται με αιτιώδη σύνδεσμο το ένα με το άλλο, συνεπώς δεν προκαλεί το ένα γεγονός το άλλο. Κατά Jung, υπάρχει συγχρονισμός μεταξύ του ανθρώπινου νου και των εμπειριών μέσω των αισθήσεών μας στον κόσμο, όπως αυτός  «φαίνεται». Άρα, κατά τη θεωρία του, για παράδειγμα ένα όνειρο- προϊόν του ανθρώπινου νου- μπορεί να υποκρύπτει ένα υπερβατικό μήνυμα, ν’ αποτελεί σύμβολο για μια αλήθεια που προσπαθεί ν’ αναδυθεί με το δικό της τρόπο στο συνειδητό επίπεδο της ψυχής.

Κατά τον Κ.Jung η σύμπτωση δεν είναι πανταχού παρούσα. Κατά τη δική του οπτική, μια διαφορετική τάξη πραγμάτων υφίσταται στο σύμπαν, μια δομή η οποία δεν ερμηνεύεται με σχέση αιτίου – αιτιατού. Άρα συζητούμε για «συγχρονικότητα«, δηλαδή χρονική ταύτιση του ενός γεγονότος με το άλλο που λαμβάνουν χώρα παράλληλα.

Τα φαινόμενα του συγχρονισμού, σύμφωνα με τον Ελβετό ψυχολόγο, εξηγούνται με βάση τη φύση των αρχετύπων , που στη θεωρία του Jung είναι δομικά στοιχεία του συλλογικού ασυνειδήτου.Το συλλογικό ασυνείδητο είναι η περιοχή της ψυχής του ανθρώπου– θεμέλιο του πνεύματος κατά Κ.jung- όπου βρίσκονται τα αρχέτυπα, μια οιονεί βάση δεδομένων, μια ασυνείδητη πλευρά με αποκρυσταλλωμένα πρότυπα ψυχονοητικής συμπεριφοράς, μια πλευρά όμως κοινή σε όλους, η οποία περιέχει μνήμες πανάρχαιων εμπειριών του ανθρώπινου είδους, μνήμες που έρχονται στην επιφάνεια μέσ’ από όνειρα ή σύμβολα -πχ. αριθμούς- ή μύθους ή στοιχεία των τεχνών και των επιστημών -θεμελιώνοντας πολλές από τις εκδηλώσεις στη ζωή του ανθρώπου. Αρχέτυπα είναι το σύνολο των εγκαθιδρυμένων στη δομή του εγκεφάλου αναμνήσεων ως βασικές, πανάρχαιες εικόνες- πρότυπα που αποτελούν μια αντανάκλαση των ιστορικών, συλλογικών εμπειριών του ανθρώπινου είδους. Τα βασικά ανθρώπινα ένστικτα ή η μητέρα ως εικόνα ή το πρότυπο του Θεού ή τα σύμβολα μιας γλώσσας ή τα σύμβολα των μαθηματικών, για παράδειγμα, αποτελούν αρχέτυπα που υπάρχουν στη φύση και αναδύονται αυθορμήτως στον ανθρώπινο νου κατ’ αυτήν τη θεωρία, πολύ περισσότερο σε καταστάσεις κρίσεως, όπου ο νους έχει ανάγκη να βρει μια κρυμμένη στο συλλογικό ασυνείδητο αλήθεια.

Ο Γερμανός νευρολόγος-ψυχίατρος Klaus Conrad διετύπωσε το 1958 τον όρο «αποφένια» ως τάση  του ανθρώπινου μυαλού να εντοπίζει νόημα και συσχετισμούς  σε πράγματα που είναι άσχετα μεταξύ τους. Μάλιστα, ο Κ.Conrad μίλησε και για τη «μεροληψία επιβεβαίωσης» (confirmation bias) σαν μια παραλλαγή της αποφένιας, μια τάση του ατόμου να αναζητά επί της ουσίας στοιχεία και δεδομένα που θα υποστηρίξουν τις πεποιθήσεις και τις υποθέσεις του – άρα σε αυτά και επικεντρώνει- απορρίπτοντας την ίδια στιγμή οτιδήποτε απορρίπτει αυτό που  ήδη έχει στο μυαλό του.

Ο σύγχρονος νευροψυχολόγος Peter Brugger, από την άλλη πλευρά,  ισχυρίστηκε πως η αποφένια συνδέει την ψύχωση με τη δημιουργικότητα, καθώς «αποφένια και δημιουργικότητα ενδεχομένως είναι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος». Και δεν είναι παράλογος αυτός ο ισχυρισμός: η Τεχνική των Μελανών Κηλίδων του Rorschach (Rorschach Inkblot Technique) και η αντίστοιχη δοκιμασία (τεστ Ρόρσαχ) – για πολλούς αξιόπιστη μέθοδος για την ανίχνευση νευρολογικής παθολογίας- όπως και οι μεταγενέστερες προβολικές τεχνικές εντοπίζουν τις διαφορές που εμφανίζουν τα φυσιολογικά άτομα και οι πάσχοντες από κάποιες ψυχολογικές διαταραχές μέσα από την αντίληψη, αλλά και την ερμηνεία εικόνων, μπροστά στις οποίες το υπό εξέτασιν άτομο αντιδρά με συνειρμούς, αναλόγως του τι σημαίνουν οι μορφές που βλέπει υποκειμενικά γι αυτό. Η ανάλυση δε των απαντήσεων οδηγεί και στην εκτίμηση από τον ειδικό σχετικά  με τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του εξεταζομένου ατόμου. Εδώ, λοιπόν, σύμβολα, υποσυνείδητο και ερμηνείες έχουν κυρίαρχο ρόλο σε μια προσπάθεια ανίχνευσης πραγματικών προβλημάτων. Ο ίδιος νευροψυχολόγος κατέληξε με τις έρευνές του ότι τα υψηλά επίπεδα ντοπαμίνης στον εγκέφαλο επηρεάζουν την τάση  της αποφένιας και της πίστης σε κάτι παραφυσικό.

Η στατιστική επιστήμη, από το δικό της μετερίζι, κατατάσσει την αποφένια σε Σφάλμα. Ασυνήθιστες εμπειρίες, όπως είναι  η αριθμολογία και τα διάφορα είδη μαντείας, οφείλονται- κατά τη στατιστική-  σε αυτό ακριβώς το Σφάλμα.

Η αρχή της συγχρονικότητας του Κ.Jung έχει εφαρμογή -ως έννοια που καταδεικνύει το συγχρονισμό- στον τομέα της αστρολογικής έρευνας σ’ έναν συνδυασμό με την ανθρώπινη ψυχολογία κι εμπειρία. Στην έγκυρη αστρολογική έρευνα – υπό την προϋπόθεση ότι διεξάγεται μια αναλυτική μελέτη ακολουθώντας αυστηρά το σύνολο των κανόνων της αστρολογικής θεωρίας- παρατηρείται ένας παραλληλισμός (χρονική ταύτιση) στις διελεύσεις των πλανητών /στους συσχετισμούς των πλανητικών θέσεων (σύμβολα) με τα γεγονότα/ δεδομένα της πραγματικής ζωής (εμπειρίες που γίνονται αντιληπτές με τις αισθήσεις).

Τα παραπάνω σημαίνουν πως ένας γενέθλιος αστρολογικός χάρτης μπορεί να δείξει- να συμβολίσει (όχι όμως να αποτελεί αιτία για) τα στοιχεία της ιδιοσυγκρασίας ενός ατόμου, αλλά και τις τάσεις που έχει ένας άνθρωπος όσον αφορά στις επιλογές και στις ανάλογες εξελίξεις σε επίπεδο σχέσεων, διαχείρισης οικονομικών, επαγγελματικών επιλογών κ.ο.κ.

Βεβαίως, η αστρολογία μάλλον – κατά την προσωπική μου κρίση- βρίσκεται κάπου στη μέση, σύμφωνα με όλα όσα εξέθεσα πιο πάνω. Με άλλα λόγια, είναι μια τεχνική η οποία έχει ως ακρογωνιαίο λίθο τα «σύμβολα»,  στα οποία βάσει πανάρχαιων θεωριών- εδώ κάποιος θα πρέπει να ασχοληθεί επαρκώς με την ιστορία της Αστρολογίας- αποδίδονται συγκεκριμένες ερμηνείες. Ο συνδυασμός αυτών των συμβόλων κάθε φορά δύναται να οδηγήσει σε συμπεράσματα για την πραγματική ανθρώπινη εμπειρία, αφού υφίσταται ένα είδος «συγχρονισμού» ανάμεσα στο μακρόκοσμο (σύμπαν) και στο μικρόκοσμο (το δικό μας κόσμο όπου ζούμε). Ωστόσο, οι ερμηνείες δεν δίδονται με βάση την έμπνευση ή την υποκειμενική θέαση των συμβόλων – αν μιλάμε για αστρολογία. Οι ερμηνείες στο χώρο της αστρολογίας – θα έπρεπε να- δίνονται με ψυχρή λογική αλληλουχία προκύπτουσα από τους κανόνες της θεωρίας. Είναι ένας άλλος, βεβαίως, προβληματισμός, το πώς – με ποιους τρόπους, με ποιες μεθόδους- κατέληξαν οι αρχαίοι πρόγονοι, μελετητές της αστρολογίας,  στην κατάρτιση αυτής της θεωρίας που λαμβάνουμε εμείς ως δεδομένη για να μπορέσουμε να προβούμε στην λογική ερμηνεία για την οποία συζητούμε. Παίζουν άραγε ρόλο κάποιες εμπνεύσεις ή κάποια αρχέτυπα σε συνδυασμό με την εμπειρική έρευνα; ήταν ο Πτολεμαίος, επί παραδείγματι, επιστήμων ή μήπως ήταν παραδομένος σε ένα είδος ψύχωσης και σφάλματος όταν συνέταξε την Τετράβιβλο συστηματοποιώντας με λογική όλον τον κορμό γνώσης της ελληνιστικής ωροσκοπικής αστρολογίας;

Όσον αφορά στη μελέτη της αστρολογικής θεωρίας με μια αντικειμενική στάση- διάθεση έρευνας θα έλεγα πως αξίζει να παρατηρούμε κάθε φορά, χωρίς προκαταλήψεις και δίχως ίχνος υποκειμενισμού στην ερμηνεία, το κατά πόσον όντως οι θεωρητικοί ισχυρισμοί που προκύπτουν από τα σύμβολα και την αστρολογική θεωρητική γνώση έχουν αντίκτυπο – άρα εμφανίζουν συγχρονισμό- στην πραγματικότητα που βιώνουμε. Αν ναι, τότε όντως, ίσως η αποφένια δεν είναι απαραιτήτως σφάλμα, αλλά η άλλη πλευρά της δημιουργικότητας και ο ανθρώπινος νους έχει μέσα στο υποσυνείδητο κάποιες προεγκαθιδρυμένες αρχές- πρότυπα τα οποία μπορεί να αναλύει προσεκτικά και να βγάζει ένα συνεπές, άξιο λόγου νόημα – όταν συνδυάζεται επαρκώς με την εμπειρική παρατήρηση.

Μέσ’ από αυτό το πρίσμα και προσπαθώντας πάντα για το πιο εποικοδομητικό αποτέλεσμα ευελπιστώ να προσφέρω μια ακόμα «συγχορδία» σ’ ένα έργο γεμάτο «ήχους και χρώματα» που εξελίσσεται βήμα βήμα,  μαζί με την εξέλιξη της έρευνας στο συνδυασμό της αστρολογικής γνώσης με την ψυχολογική διάσταση.

Ίσως περπατάμε σ’ ένα μονοπάτι όπου προϋπάρχει ένας «προγραμματισμός», γνώριμος στην υποσυνείδητη πλευρά της ψυχής και «δοσμένος» μέσ’ από σύμβολα προς απο-συμβολισμό, ειδικά σε περιόδους…κρίσεως. Πιθανώς δε, αυτός ο απο-συμβολισμός θα μπορούσε να μας βοηθήσει να «σπάσουμε» τους κωδικούς του προεγκατεστημένου «προγράμματος»; Οψόμεθα! 

Σας ευχαριστώ που είστε κοντά μου. Εύχομαι αυτός ο ιστότοπος να σας εκφράσει και να σας εμπνεύσει!

 

Αξιόλογες πηγές- πληροφορίες

  1. Brugger, Peter. «From Haunted Brain to Haunted Science: A Cognitive Neuroscience View of Paranormal and Pseudoscientific Thought».
  2. Jung, Karl. «Synchronicity – An Acausal Connecting Principle».
  3. Conrad, Klaus. «Die beginnende Schizophrenie. Versuch einer Gestaltanalyse des Wahns (The onset of schizophrenia: an attempt to form an analysis of delusion)».
  4. Χουντουμάδη, Α. & Πατεράκη, Λ. «Λεξικό Ψυχολογίας».
  5. ΒικιΠαίδεια «Κλαύδιος  Πτολεμαίος» .

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.